Zo wel over de gezondheid van honden als over verschillende ziekte verschijnselen is veel te vertellen. Ik wil het echter oppervlakkig houden omdat ik te weinig medische achtergrond heb. Als mijn honden ziek zijn, blijf ik niet te lang iets uitproberen maar maak ik een afspraak bij de dierenarts. Als ik meer wil weten, mij wil verdiepen in of over over een bepaalde ziekte en zeker nu ik honden ga fokken, ga ik surfen op internet, je vindt er voldoende. Jammer genoeg heb ik in de loop van de tijd al verschillende dingen moeten opzoeken in verband met verschillende ziekten van mijn honden, zowel in medische boeken als op internet en daar weet ik dan iets van af, maar te weinig om dit weer te verwoorden naar anderen. Daarom zal ik heel oppervlakkig blijven en slechts enkele kleine, meer voorkomende aspecten proberen te belichten.

Een gezonde hond heeft goede voeding nodig maar ook een goede conditie. Een hond met een goede conditie kan veel meer aan en straalt dit ook uit. Hij blijft bijvoorbeeld altijd attent en alert zolang hij naast je loopt. Ook aan het uiterlijk zie je of een hond conditie heeft. De spieren zijn "vast" en hebben meer volume en de vacht is vol behaard en de vacht heeft een glans, blinkt. Veel mensen overschatten de conditie van de hond. Men denkt al heel snel dat honden gewent zijn om veel te lopen, te rennen en te werken en dus automatisch "conditie" hebben. Dit is echter niet waar. Deze mensen vergeten dat hun hond geen grenzen heeft en door zijn trouwheid in de buurt van zijn baas blijft.

Ook bij een hond moet je de conditie opbouwen en wanneer hij conditie heeft, deze op peil houden. Wanneer door welke omstandigheden dan ook een hond langere tijd niets aan zijn conditie heeft kunnen of mogen doen, wordt zijn conditie ook slechter en zal je die weer moeten opbouwen. Vaak kom ik mensen in het bos tegen met een hond, die bij iedere gelegenheid gebruik maakt om te gaan liggen. Je raakt aan de praat en je hoort dat ze een "flink" stuk hebben gewandeld (30 - 45 minuten) en dat de hond moe is doordat hij minstens 3 maal zoveel als hun baas heeft gelopen. Ik vraag dan meteen of hij iedere dag dan zo moe is. Sommige mensen kijken mij dan vreemd aan en vaak hoor je dat ze alleen in het weekend in het bos of heide met de hond komen. Andere dagen lopen zij een blokje om, maar de hond loopt wel los in huis, dus hij loopt genoeg. Deze gedachtengang is echter absoluut onjuist. Het is wel fijn voor de hond dat hij door het hele huis kan lopen, maar hij krijgt hier beslist geen conditie door. Om de conditie te verbeteren of op peil te houden, kan men bijvoorbeeld met de hond gaan fietsen. Veel mensen vinden dit "zielig" voor de hond en ik ben zelfs enkele malen uitgemaakt voor "dierenbeul". Ik trek mij hier niets van aan en negeer zulke opmerkingen. Als de hond nog nooit langs de fiets (aan rechterzijde) heeft gelopen, is het handig als je hem lopend aan de fiets laat wennen. Wanneer hij gewend is om ernaast te lopen, kun je gaan fietsen. Begin met 5 minuten fietsen per dag of om de dag en bouw dit heel langzaam op. Denk eraan dat je niet harder dan ongeveer 5 tot 6 kilometer per uur fietst. Deze snelheid geldt ook als hij al conditie heeft. Als je langer dan 30 minuten gaat fietsen, maak je halverwege een pauze en later vervolgens na ieder half uur. Tip: "Zorg voordat je gaat fietsen dat de hond zijn behoefte heeft gedaan". Doe je dit niet dan kan het gebeuren dat hij plotseling gaat zitten op een moment dat je er niet op bedacht bent.

Ga nooit werken aan de conditie of laat de hond geen grote inspanningen doen nadat hij pas heeft gegeten en ook geen grote hoeveelheden laten eten vlak na een grote inspanning. Hierdoor kan de maag om de lengteas gaan draaien, zogenaamde maagtorsie, met alle gevolgen van dien. Wanneer je hond dit krijgt, moet er snel medische hulp aan te pas komen, want meestal volgt een snelle dood. Maagtorsie treedt hoofdzakelijk op bij grotere rassen. Het begint met buikpijn, die snel verergerd en de hond wordt onrustig. De hond probeert te braken, maar kan dat niet omdat het darmkanaal is afgesloten en de gassen kunnen ook niet meer ontsnappen, waardoor het lichaam flink opzet. Hierna raakt de hond in een shock en komt medische hulp meestal te laat.

Ik zou haast zeggen dat het vanzelfsprekend is dat een fokker een moeder-hond niet laat dekken als deze niet gezond is. Ik ben er, jammer genoeg, achter gekomen dat dit niet altijd vanzelfsprekend is en dat er fokkers zijn die het niet zo nauw nemen en alles afschuiven op een kwaaltje, dat snel over gaat. Dit terwijl de toekomstige moeder-hond juist van top tot teen gezond moet zijn en moet beschikken over een zeer goede conditie. Voordat de teef gedekt wordt, kan men haar nog een wormenkuur geven, hetgeen ook beter is voor de puppy's. Meestal is de teef tussen de 12e en de 14e dag van de loopsheidsperiode bereid om zich door de reu te laten dekken. De draagtijd bedraagt ongeveer 63 dagen. Normaal heeft een hond een lichaamstemperatuur van 38,2 graden Celsius (kan zowel naar boven als naar beneden afwijken met 0,7 graden Celsius). Wanneer een drachtige teef een daling van temperatuur heeft van ongeveer 1 graad Celsius, geeft dit aan dat de bevalling niet lang op zich laat wachten. Wel moet je dan weten wat de temperatuur 's morgens en de temperatuur 's avonds bedraagt, omdat dit ook een verschil geeft van ongeveer 1 graad Celsius. Kleinere rassen hebben een hogere lichaamstemperatuur dan grotere rassen en hebben ook een hogere polsslag. Jonge honden hebben een polsslag tussen 100 en 140 slagen per minuut, volwassen honden: kleine rassen een polsslag tussen 105 en 125 slagen per minuut en grote rassen een polsslag tussen 70 en 90 slagen per minuut.

Wanneer een hond zijn "kont" over de vloer schuift, kan hij aangeven dat hij last heeft van een ontstoken anaalzak. Dit is vrij simpel te verhelpen door de anaalklier uit te duwen. Wanneer je hond er veel last van heeft, zal de dierenarts, wanneer je dit vraagt, je deze techniek zeker leren. Het kan ook zijn dat je hond door het zogenaamde sleetje rijden, wilt aangeven dat hij last heeft van wormen. Wanneer je de hond om de 6 maanden een wormenkuur geeft, zal hij hier weinig last van hebben en zeker niet als de hond geen vlooien heeft. Vlooien brengen namelijk de wormen (lintworm) over.

Het kan altijd voorkomen dat je hond een wond oploopt. Ga er dan niet vanuit dat de hond zijn wond wel zal verzorgen, maar juist dat die wond ge�fecteerd is. Spoel een wond goed uit met water en vervolgens kun je de wond behandelen met sterilon. Als je hond een grote wond heeft opgelopen of na eigen behandeling de wond toch gaat ontsteken, is het beter een afspraak bij de dierenarts te maken. Wanneer een mens een wond oploopt door een hond is het raadzaam om een tetanus-spuit door een arts te laten zetten en de wond door de arts te laten behandelen.

Eens zal je de hond medicijnen of pillen moeten geven, daar ontkomt niemand aan. Denk maar aan de pillen voor een wormenkuur. Er zijn honden die een pil beschouwen als een snoepje maar er zijn ook honden die een pil of een medicijn beslist niet willen afslikken. Vaak ontaard een en ander in een gevecht tussen baas en hond, dat uiteindelijk wel door de baas zal worden gewonnen, maar vraag niet hoe. Dit kan ook gedaan worden met veel minder stress. Los de pil op in water (dit gaat niet met alle pillen) en zuig vervolgens met een spuit (zonder naald natuurlijk) alles op. Trek met een vinger van je linkerhand de linkermondhoek open, waardoor er een soort trechter ontstaat door boven- en onderlip. Het hoofd van de hond iets naar achteren houden en zorgen dat het hoofd horizontaal is, anders loopt dadelijk de vloeistof weg. Vervolgens langzaam de inhoud van de spuit in de gevormde trechter spuiten tot dat deze vol is. Als de hond geslikt heeft en de inhoud is weg uit de trechter, dit herhalen. Als de hond niet wilt slikken, wrijf je met de vlakke rechterhand zachtjes over de voorzijde van de hals, hierdoor stimuleer je het slikken. Je moet erop letten dat het hoofd niet te ver naar achteren wordt gehouden want dan kan de vloeistof in de luchtpijp terecht komen. Dit alles kan ook als je te maken krijgt met een hond, die wilt bijten. Alleen moet je dan de bek met een bandje vast maken (zover mogelijk naar voren). Dan heb je ook nog pillen die niet oplossen in water. Probeer die pillen te verstoppen in een stukje vlees of in een stukje kaas. Als de hond niet wilt eten, leg je de pil zover mogelijk op de tong, dan de bek dicht houden en zachtjes over de voorzijde van de hals aaien tot de hond geslikt heeft.

Ik hoop dat je hond gezond is en dat je weinig te maken zult krijgen met ziekten. Voor degene die wel te maken heeft of te maken krijgt met een ongezonde hond, wens ik alle sterkte toe.

Geen commentaar gevonden bij dit artikel.

Menu