Neem eerst, voor zover u dat nog niet had gedaan, contact op met de pupbemiddeling van een betreffende rasvereniging, meestal moet u lid worden van die vereniging. Het grote voordeel om via een rasvereniging een hond te kopen, is dat u alleen adressen, informatie en dergelijke krijgt van fokkers, die fokken onder de vlag van die vereniging. De vereninging legt de fokkers regels op in het belang van het ras. U bent er dan zeker van dat de hond gefokt is op "kwaliteit" en niet op de "kwantiteit". U moet er wel rekening mee houden dat er wachtlijsten zijn voor een pup. Bij sommige rassen staat u langer dan 1 jaar op zo'n lijst. Het kan dus voorkomen dat men langer op een pup moet wachten dan men verwacht had. De rasvereniging waakt namelijk over de instanthouding en verbetering van het ras en streeft NIET naar zoveel mogelijk honden van dat ras. Maar uiteindelijk zal het wachten op een pup beloond worden.
Men kan natuurlijk ook naar een fokker gaan die niet aangesloten is bij de rasvereniging. Die fokker zal u waarschijnlijk direct van dienst kunnen zijn. Er schijnen zelfs fokkers te zijn die thuis een hond komen afleveren. Vaak kunt u bij zo'n fokker zelfs een pup kiezen uit verschillende nesten en/of verschillende rassen. Het is alleen de vraag of u bij die fokker ook terecht kunt voor raad, bijvoorbeeld over welke hond het beste bij u past.
Een fokker, die bewust fokt, moet zijn tijd al goed inplannen als hij/zij 1 nest jonge honden heeft. Meerdere nesten tegelijkertijd kosten te veel tijd en is volgens mij niet te doen door een persoon. Wel kan een fokker meerdere nesten per jaar fokken met zijn teefjes, maar dan wel verdeeld over het hele jaar. Hij kan dan zijn tijd volledig besteden aan 1 nest. Wanneer u te horen heeft gekregen, via de pupbemiddeling van een rasvereniging, dat er op het moment geen pups kunnen of worden aangeboden, kunt u zich wel laten inschrijven voor een pup. Bij deze inschrijving kunt u vragen naar verschillende adressen van fokkers. Maak een afspraak met de verschillende fokkers om hun honden te leren kennen. U zult zien dat er altijd een of twee teefjes zijn die er bij u uitspringen qua karakter en uiterlijk. De betreffende fokker kan vertellen of en wanneer dat teefje zal worden gedekt. Mogelijk kan de fokker ook vertellen welke reu de dekking zal gaan uitvoeren, zodat u ook de mogelijkheid krijgt om de reu te leren kennen. Soms is die reu aanwezig, maar veel teefjes worden gedekt door "vreemde" reuen. Dit wordt gedaan om andere bloedlijnen te creeren. U kunt, wanneer de keuze is gevallen voor een bepaalde combinatie van honden, bij de pupbemiddeling die voorkeur aangeven.

Bij het opgeven voor een hond, zult u ook gevraagd worden of u een voorkeur heeft voor het geslacht van de hond, een reu of een teef. Natuurlijk zal dit een persoonlijke keuze zijn. U moet wel oppassen voor generalisatie. Men kan bijvoorbeeld niet altijd zeggen dat een reu dominanter is dan een teef. Er zijn genoeg teven die erg dominant zijn. In de natuur komt het zelfs voor dat een alfa-teef een speciale plaats inneemt bij een roedel en dat zij door de roedelleider als gelijke wordt geaccepteerd. Als men een reu en een teef heeft, ziet men vaak dat de reu zich door een teef beter laat corrigeren als andersom, een reu verdraagt meer van een teef. Zo wordt ook vaker beweerd dat teven liever zijn; teven naar de mannelijke personen trekken en reuen naar de vrouwelijke personen; teven nooit weglopen en reuen meestal; teven aanhankelijker zijn dan reuen en reuen moeilijker zijn op te voeden dan teven. Men kan niet stellen dat genoemde beweringen waar of niet waar zijn. Iedere hond, reu of teef, is een individu en is verschillend en bovendien is een en ander sterk afhankelijk van het ras. Dit geldt ook voor de bewering dat een teef liever zou zijn dan een reu, er zijn genoeg lieve reuen. Dat reuen naar het vrouwelijke geslacht zouden trekken en teven naar het mannelijke geslacht is volgens mij niet juist. Een hond trekt naar de roedelleider en het maakt voor de hond niet uit of dat een vrouw of een man is. Vaak wordt de fout gemaakt dat men denkt dat een teef aanhankelijker is dan een reu. Volgens mij vergeet men dan dat de hond vaak zijn instinct volgt. Zo zal een reu proberen om bij een teefje in de buurt te komen als zij loops is. Als er veel loopse teefjes in de buurt zijn die op verschillende tijden loops zijn, zal de reu vaker proberen om bij zo'n teefje te komen. Dit heeft echter niets met aanhankelijkheid te maken, de hond volgt alleen zijn instinct. De teefjes zullen niet vaak weglopen, maar als zij zelf loops worden, is die kans wel groter. Als laatste wil ik nog zeggen dat een reu niet moeilijker is op te voeden en/of af te richten dan een teef. Dit is alleen afhankelijk van het feit of de hond zijn baas wel of niet accepteert als zijn leider. Wel ziet men vaak bij de africhting dat een teef geconcentreerder werkt. Een reu kan nog weleens de drang hebben om het terrein te willen gaan afbakenen. Hij vergeet dan even gemakshalve waar hij mee bezig is. Ik heb geprobeerd duidelijk te maken dat u niet veel waarde moet hechten aan fabels en dat u alleen rekening moet houden met de feiten bij het nemen van een beslissing tussen een teef of een reu. Als u zelf ooit een nestje wilt fokken, moet u een teef nemen, maar op de koop toe nemen dat zij 2 maal per jaar loops zal worden. De loopsheid duurt ongeveer 21 dagen. Als u tentoonstellingen wilt gaan lopen met uw teef en/of u bezig gaan houden met de africhting, zal u op de oefendagen en examendag worden geweigerd met een loopse teef. Een ander punt dat kan meetellen in de overweging is het feit dat een reu meestal groter en zwaarder is dan een teef en daardoor een andere uitstraling heeft.

Als laatste wil ik nog vermelden dat de reuen en teven hun eigen gezondheidsproblemen hebben, doch dat er niet gesteld kan worden dat een teef meer of minder klachten heeft dan de reu.

Geen commentaar gevonden bij dit artikel.

Menu