Momenteel hebben wij 3 teefjes en een reu, die ook ingezet kan worden als dekreu. Anouk heeft 4 nestjes gehad en zal geen moeder meer worden. Angel heeft voor onze begrippen pittige hondjes vererft, althans hondjes waar de eigenaren de eerste twee jaren hun handen aan vol hebben gehad. Van het laatste nestje van Angel zal Joey de vader worden en hopelijk zal hij bijdragen tot leuke, rustige stabiele huishonden. Daarna zal ook Angel niet meer voor de fok worden ingezet. Voor meer informatie of wanneer u onze honden nader wilt bekijken, klik dan op hun link hiernaast.

Overleden..

Ceryl gestorven op 20 november 2007

Een hemelsmooi plekje wens ik jou onder de regenboogbrug...
Samen waar je met andere honden met steentjes en stokken spelen kan..
Helaas is er geen weg meer terug..
In je hart en koppie plaatjes en herinneringen hoe het aardse leven ooit was...
Lieve Ceryl...rust lekker uit...op het hemelse dakterras..
Suus

Kjilly is op 11 mei 2009 op een leeftijd van 15,5 jaar gestorven.

Daantje

In de dracht van het laatste nestje van Daantje was zij ziek geworden, hetgeen pas bekend werd in de 1e week na de worp. Haar lichaam brak het eigen bloed af. Na een bloedtransfusie en medicamenten leek het beter te gaan. Daantje wilde haar pups perse zelf verzorgen en kon er slecht tegen als wij haar verplicht wilden laten rusten, hetgeen wij dan maar niet meer deden omdat zij dan te veel stress kreeg. Toen de pups naar hun nieuwe baasjes waren, nam Daantje wel haar rust en het ging welliswaar langzaam maar steeds beter. Na 7 maanden mocht zij zelfs van de medicatie af en mocht zij weer voorzichtig beginnen met de trainingen voor Reddingshond. Dit vond zij geweldig om te doen en Daantje kon met iedereen en elke hond goed opschieten. Echter dit was van korte duur. Daantje heeft wel nog net als afleidingshond mogen spelen voor het examen van andere honden en hun geleiders. Half juni kreeg zij het weer zwaar en haar conditie was ver onder de norm. Via de bloedtest bleek dat zij weer een zware terugslag had gehad. Ze moest weer vol op de prednison en kreeg een zware Antibiotica kuur. Na een week moest Daantje terug voor controle. De medicatie was niet echt aangeslagen en sommige delen van het bloed waren nog slechter geworden. Er werd ons verteld dat Daantje het heel moeilijk had en zich erg ziek moest voelen. Wanneer Daantje het zou overleven, zou zij waarschijnlijk niet oud worden. Daarnaast kwam nog het punt dat het niet uitgesloten was dat ze vaker een terugval zou krijgen.
Daantje, onze flierenfluiter, die het liefst met haar baasje wilde spelen, zou dit wederom voorlopig niet meer kunnen/mogen en toch wel willen. Alles grondig afgewogen en na een goed gesprek met onze dierenarts hebben we besloten Daantje niet meer te laten lijden en Daantje te laten rusten. Wij kennen Daantje zeer goed en weten zeker dat Daantje dat leven niet prettig zou vinden. Ondanks dat wij het heel moeilijk hebben gevonden om een keuze voor Daantje te maken, is Daantje op 25 juni 2010 te 16.20 uur naar de Regenboogbrug gegaan om daar te spelen met anderen.

Menu