Voor foto's van het A-nest, klik op de foto van Anouk met haar pups

Voor filmpjes, klik Hier

Het eerste nestje bestond uit 5 pups, 2 reutjes en 3 teefjes. De eerste pup is op 24 december 2003 geboren en de laatste pup op 26 december 2003. Op 26 december 2003 tegen de avond werd de pup, die als 2e was geboren ziek en ging ziender ogen achteruit. Ze wilde ook niet meer drinken. Op 27 december in de ochtend was zij overleden.

Gegevens van het eerste nest:
Alma-Noëlle: geboren op 24 december 2003, 20.05uur, geslacht: teefje met een gewicht van 380 gram;
Asta-Noëlle: geboren op 25 december 2003, 01.25uur, overleden: 27 december 2003, 6.15u, geslacht: teefje met een gewicht van 340 gram;
Alva-Noël: geboren op 25 december 2003, 15.52uur, geslacht: reu met een gewicht van 420 gram;
Argos-Noël: geboren op 25 december 2003, 20.35uur, geslacht: reu met een gewicht van 400 gram;
Aagje-Noëlle: geboren op 26 december 2003, 4.00uer, geslacht: teef met een gewicht van 410 gram.

Grafiek (gewichten) van de eerste 26 dagen van de pups. piek is van 21 januari 2004:

Voor foto's van de opgroeiende pups, klik op de betreffende foto:

Alma	Alva	Argos	Aagje
Pennhip 0,28-0.28	Pennhip 0,52-0.56	Pennhip 0,26-0.26	Pennhip 0,35-0.35

Ontwikkeling

Ik heb geprobeerd om voor degenen, die belangstelling hebben voor het verdere verloop en het opgroeien van de pups, een verslag/overzicht te maken tot hun 8e levensweek.

De eerste 2 dagen na de geboorte zijn de pups gemiddeld 30 gram afgevallen, maar na 1 week was het geboortegewicht verdubbeld. Dit was niet het geval bij Alma-Noëlle, haar geboortegewicht was op de 8e dag verdubbeld. Op de 10e dag hadden de pups een gewicht dat lag tussen de 850 gram en 1200 gram. De eerste 2 dagen hoorde je de pups vaker piepen, maar daarna hoorde je ze enkel tussen 18.00 en 20.00 uur en wanneer ze niet snel genoeg bij de tepel konden komen. Alva-Noël had altijd de meeste honger en probeerde vaker zijn broer of zusjes weg te duwen als zij aan het drinken waren, om zelf nog meer te krijgen. Dit lukte slechts zelden en vaak werd het dan onderbroken door Anouk. Anouk gaf hem dan een hardhandige wasbeurt en in de tijd dat hij gewasen werd, kon degene die was weggeduwd weer de tepel pakken en verder gaan drinken.

De piepuurtjes zijn verschoven naar 20.00 en 22.00 uur. Op 6 januari 2004 begonnen Aagje en Argos met het openen van de oogleden, althans zij probeerden het. Er ontstond dan een streepje en daar achter glinsterde iets. Broer en zus probeerden af en toe om op 4 pootjes te gaan staan en toen het uiteindelijk lukte, stonden ze te wankelen waarna ze even later weer neer ploften. Alva en Alma probeerden het nog niet en vonden eten en slapen veel belangrijker. Op 7 januari heeft Alma echt geblaft. Anouk, die in de kamer lag, wist niet wat ze hoorde en sprinte naar haar pup en keek mij aan alsof ze wilde zeggen:"was jij dat of een van mijn pups?". Anouk inspecteerde of alles goed was en ging weer in de kamer liggen. Dit deed zij vaker als haar jongen sliepen en verzorgd waren.

De puppy's konden met 3 weken oud zien en horen en hadden kleine scherpe tandjes.Het lopen ging al redelijk. Kort nadat ze konden zien, wilden ze uit de werpkist en gingen ze op verkenning. In deze tijd leerden zij elkaar kennen en vonden ze de staart van broer of zus erg leuk. Zo klein als ze waren maar grommen konden ze al en ze maakten af en toe een kabaal voor tien. Wanneer ze begonnen te grommen, wist Anouk niet wat ze moest doen, ze snapte er niets van en begon dan maar weer met wasbeurten geven. Wanneer er iemand in de buurt kwam, werd er altijd wel eentje wakker en kwam je tegemoet. De rest volgde. De gewichten laggen toen tussen de 3,5 kilogram (Alva-Noël) en 2,7 kilogram (Alma-Noëlle). De dagen en nachten werden hoofdzakelijk gevuld met slapen en drinken maar wanneer ze wakker waren, waren ze ook echt wakker

Een week later, de pups waren toen 4 weken oud, renden ze achter elkaar aan. Ze begonnen te reageren op geluiden en konden hun mensen. Ze hadden nu meerdere tandjes en zo nu en dan werd dit uitgeprobeerd op een zusje of een broertje. Ze leerden hoe ver ze konden gaan en wisten meteen dat wanneer ze een ander beten dat dit pijn veroorzaakte. De moederhond heeft ze zindelijk gemaakt in de werpkist. Wanneer ze een plasje moesten doen, duwde zij met haar snuit de pups uit de werpkist. Binnen 2 dagen deden ze hun behoefte buiten de werpkist en bleef hun nest schoon. In deze tijd hadden de pups hun eerste wormenkuur gekregen. Ze moesten, afhankelijk van het gewicht, een bepaalde hoeveelheid pasta eten en dat 1 maal per dag, 3 dagen lang. Dit was echt nodig en heel veel wormen kwamen met de ontlasting mee. Ik heb geprobeerd om de ontlasting voor Anouk op te ruimen, maar dit lukte maar gedeeltelijk, meestal was Anouk mij voor. Gelukkig heeft zij ook zo'n kuur gehad, alleen 2 dagen langer. De pups gingen nog vaak slapen, maar de tijden dat zij speelden, werden steeds langer. Ze speelden ook met Anouk en gebruikten haar poten en oren als kauwstaafjes. Kennelijk deed dit geen pijn, want Anouk liet ze hun gang gaan.

De 5e week was aangebroken. De spelletjes werden steeds harder en heftiger en ze hadden allemaal weleens gepiept als zij werden belaagd door een ander. Het waren intussen "echte" hondjes geworden en sprongen zelfs de kist in en uit. Ook gingen ze meer gebruik maken van de speeltjes en ze hadden ontdekt dat in de kamer veel meer "speeltjes" stonden. Ook het laken en de deken moest het ontgelden. Ofschoon zij nog genoeg te eten kregen van Anouk ben ik toch begonnen met hen bij te voeren. In het begin kregen zij enkel wat melk en pap. Toen zij dit aten, ben ik overgegaan op puppybrokjes, geweekt in melk. Dit vonden ze best lekker en iedere dag werden de brokjes iets minder lang geweekt. Op het einde van de 5e week aten ze de brokjes droog met vlees erbij. Maar de tepel vonden ze nog steeds het lekkerste.

In de 6e en 7e week had ik ogen en handen te kort. Ze leerden erg veel van de moederhond en van elkaar. Ze gingen nu echt op verkenning uit en wilden overal in bijten. Ze werden ook terechtgewezen door hun moeder en zo af en toe op een vrij hardhandige wijze. Ook de verschillende karakters werden steeds duidelijker en ik vond het bijzonder dat ze zeer snel leerden. Op het einde van de 7e week gingen ze bijvoorbeeld al na te hebben gegeten naar de achterdeur om buiten hun behoefte te doen. Tijdens het spelen vergaten ze dit nog weleens maar door goed op te letten, zijn er relatief weinig plasjes in de woning terecht gekomen. In deze tijd ging de moederhond zich steeds vaker en langer afzonderen op een rustig plekje, maar wel zo dat wanneer het nodig was, zij direct kon ingrijpen. Natuurlijk hebben zij door mij met veel nieuwe indrukken kennis kunnen maken, zoals de halsband, lopen aan een lijntje, het verkeer, mensen op straat, autorijden, andere dieren en vreemde geluiden. In eerste instantie met hun moeder en daarna alleen of met een broertje of zusje. Mensen, dieren en vreemde geluiden vonden ze niet zo erg, maar aan een lijntje lopen, vonden ze helemaal niet leuk.

In de 8e week kregen zij een chip en de laatste wormenkuur. Ze aten hoofdzakelijk vast voer, maar mochten voor het "lekkere" toetje zo heel af en toe nog eens aan de tepel drinken, althans als ze dat rustig deden. De tuin vonden ze het einde en vooral het graven in de zand, niets was meer veilig voor hen. Op het laatste merkte je dat de moederhond veel van haar krachten had gebruikt en dat ze echt moe was. Ze vond het mogelijk daarom niet echt erg toen haar pups naar een nieuwe omgeving gingen verhuizen. Er was wel een troost voor haar, Aagje haar dochter bleef.